وصال دلبر – دستگاه نـوا – آوای جاوید برنامه شماره 66 – 95/12/18

در این ویدئو

FavoriteLoadingافزودن به علاقه مندی

موسیقی سنّتی (اصیل) ایرانی

“آوای جاوید” برنامه شماره 66

وصال دلبر

دستــــگاه نــــوا
تار: مهدی قره خانی از مدرسین تار در آموزشگاه موسیقی آوای جاوید
دستگاه نوا یکی از هفت دستگاه اصلی موسیقی دستگاهی ایران است.  گام آن با گام دستگاه شور تفاوتی ندارد ولی ملودیهای خاص این دستگاه و شاهد ها و ایست ها, که بحث آن خارج از حوصله این برنامه است, دستگاهی مستقل به نام نوا ایجاد نموده است.  و این خود نشان دهنده غنای موسیقی اصیل ایرانی است که گنجینه ای منحصر بفرد از ملودیهای زیبا و عمیق می باشد.
مشخصه بارز دستگاه نوا آرامش و سلام عمیقی است که بر آن حاکم است و برای رفع اضطراب ها و استرس های روزمره که امروزه گریبانگیر اکثر مردم می باشد بسیار موثر است. حالت دستگاه نوا را میتوان با آرامشی که خورشید در حال غروب کردن در دشتی بی انتها به انسان منتقل میکند مقایسه نمود. خصوصاً در پرده های اولیه این گام مانند درآمد و یا جامه دران.
روند صعودی درجات این گام پس از آنکه شنونده را به آرامش فرا میخواند و از دنیای پرهیاهو جدا میکند, آهسته آهسته به اوج میبرد تا در قلّه این دستگاه با گوشه نهفت که یکی از زیباترین و تاثیر گذارترین گوشه های این دستگاه هست,شنونده را به یک خوشی عمیق دعوت میکند.
این خوشی چیزی است بی چون کاید اندر رنگها
گردد از حقّه به حقّه در میان آب و تین
شعر این برنامه‌ ساز و آواز از غزلیات سعدی انتخاب شده است:
هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالی
الّا بر آنکه دارد با دلبری وصالی
دانی کدام دولت در وصف می نیاید
چشمی که باز باشد هر لحظه بر جمالی
دانی کدام جاهل بر حال ما بخندد
کو را نبوده باشد در عمر خویش حالی
صوفی نظر نبازد جز با چنین حریفی
سعدی غزل نگوید جز برچنین غزالی
(مشاهده 92 مرتبه, 1 بازدید امروز)

نظرتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *