چهره به چهره از استاد شجریان در دستگاه نوا با اجرای حمیدرضا فرهنگ – آوای جاوید 62

در این ویدئو

FavoriteLoadingافزودن به علاقه مندی

تصنیف چهره به چهره از استاد شجریان

موسیقی سنّتی (اصیل) ایرانی

آوای جاوید برنامه 62

تصنیف چهره به چهره از استاد شجریان با آواز و سه تار حمیدرضا فرهنگ

 با اجرای قدیمی و ماندگار توسط استاد محمدرضا شجریان در جشن هنر شیراز ۱۳۵۶

دستگاه نوا

اشعار: زرّین تاج قزوینی – سعدی

آواز و سه تار: حمیدرضا فـرهنگ

ضبط: 95/11/19 – رامسر 

*    *    *

شعر تصنیف چهره به چهره

قسمت اوّل با ریتم 6/4

گر به تو افتدم نظر
چهره به چهره رو به رو
شرح دهم غم تو را
نکته به نکته مو به مو
ساقی باقی از وفا
باده بده سبو سبو
مطرب خوش نوای را
تازه به تازه گو بگو
در پی دیدن رخت
همچو صبا فتاده ام
خانه به خانه در به در
کوچه به کوچه کو به کو
میرود از فراق تو
خون دل از دو دیده ام
دجله به دجله یم به یم
چشمه به چشمه جو به جو
قسمت دوم تصنیف با ریتم 6/8
ما را همه شب نمیبرد خواب
ای خفته روزگار دریاب
در بادیه تشنگان بمردند
وز حلّه به کوفه میرود آب
ماییم و نوای بی نوایی
بسم اله اگر حرف مایی
یارا تو کجا و ما کجاییم
تو یار که ای و ما تراییم

*    *    *

چهره به چهره نام آلبومی است با صدای محمدرضا شجریان و تار محمدرضا لطفی در دستگاه نوا. این آلبوم پیش از آن به صورت زنده در حافظیه شیراز به صورت زنده اجرا شده بود.
دستگاه نوا یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است.
پرده های دستگاه نوا و دستگاه شور در موسیقی کنونی ایران با یکدیگر مطابقت دارند ولی از گردش نغمات و شنیدن نتهای شاهد و همچنین گوشه های ویژه این دو دستگاه قابل تشخیص هستند.
در موسیقی قدیم ایران دانگ شور و دانگ نوا متفاوت بودند که بررسی این موضوع را به جای دیگر موکول می کنیم.
پس از شکل گیری فضای اصلی این دو دستگاه در درآمدها روند شکل گیری گوشه ها و سیر ملودیک آنها، مسیر این دو دستگاه را کاملا مجزا می کند.
در دستگاه شور پس از درآمد و کرشمه با نواختن نغمه ها و گوشه های سلمک و قرچه و رضوی و … فضایی دیگر شکل می گیرد.
در دستگاه نوا پس از درآمد و گردانیه و با حرکت به سمت گوشه های بیات راجع و خصوصا گوشه نهفت، شخصیت منحصر بفرد دستگاه نوا شکل می گیرد.

گوشه های دستگاه نوا بر اساس ردیف استاد دوامی چنین است:

درآمد – گردانیه – نغمه – نیشابورک – عشاق – راجع – عراق – نهفت – خجسته – ملک حسینی – حسینی – نیریز کبیر – رهاب – مسیحی – ناقوس – تخت طاقدیس – شاه ختایی
مشخصه اصلی و اثر روانی دستگاه نوا، سلام و آرامش عمیقی است که بر این دستگاه حاکم است که خود این اثر متفاوت از دستگاه شور است.
دستگاه نوا با زیبایی هایش، نغماتش و آن انگاره (موتیف) موسیقایی انتهایی در پایان گوشه هایش، ذهن پرمشغله و پر تلاطم انسان را به آرامش دعوت می کند.
گویی شلوغی های این دنیا همه گذرا هستند و انسان نباید خودش را در آن غرق کند.
دستگاه نوا با گوشه های خود حکایت را ادامه می دهد و در گوشه نهفت زیباییش را به منتها می رساند و شنونده را به اوج لذت می رساند. لذتی عمیق از شنیدن فرم های زیبای موسیقایی.
در نهایت هم مانند سایر دستگاه های موسیقی ایرانی، نغمات از همانجایی که شروع شده اند در همان جا به انتها می رسند.
آنچه از دریا به دریا می رود
از همانجا کامد آنجا می رود

اجراهایی دیگر در دستگاه نوا را بشنوید:

تصنیف رفتم در میخانه

ساز و آواز – وصال دلبر

(مشاهده 527 مرتبه, 1 بازدید امروز)

نظرتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
LinkedIn
Share
Instagram
Telegram
WhatsaApp